با توجه به رسیدن فصل سرد و حساس پائیز عوامل بیماری زای زیادی در اطراف پرندگان زینتی بخصوص مرغ مینا تشدید می شود.

به همین منظور به  بررسی انواع این بیماری ها  می پردازیم.

یکی از این بیماریهای مخاطره آمیز و جدی بیماری آبله مرغ مینا Pox Disease می باشد.

بیماری آبله طیور در مناطق مختلفی از جهان دیده شده است و انتقال ویروس تا حدودی به کندی صورت می گیرد

و بیماری از طریق تماس مستقیم از طریق خوردن لاشه پرنده بیماری و یا تماس مستقیم بین پرنده بیمار با سالم و غیر مستقیم

از طریق غذا و یا آب آلوده و یا استنشاق گرد و خاک حاوی ویروس صورت می گیرد.

* * *

در ادامه بخوانید...

بررسی بیماری آبله در مرغ مینا Pox Disease

بیماری آبله مرغ مینا Pox Disease

ویروس های بیماری آبله طیور یکی از اعضای خانواده پوکس ویریده (Poxviridae) وجنس آبله طیور می باشد. خانواده پکس ویریده خانواده ای بزرگ و با ویروس های حاوی DNAدوگانه بزرگ است. تمام ویروس های آبله پرندگان از نظر مرفولوژیکی شبیه به هم هستند، ولی درجات متفاوتی از تمایل به میزبان اختصاصی را نشان می دهند. جنس آبله پرندگان ده عضو دارد که عبارتند از آبله قناری (Canary Pox)، آبله ماکیان (Fowl Pox)، آبله جونکو (نوعی پرنده مهاجر آمریکایی) (Pox Junco)، آبله مینا (Mynah Pox)، آبله کبوتر (Pox Pigeon)، آبله طوطی (Psittacine Pox)، آبله بلدرچین (Quail Pox)، آبله گنجشک (Sparrow Pox)، آبله سار (Pox Starling)، آبله بوقلمون (Turkey Pox) و علاوه بر این ده نوع، دو نوع دیگر که عبارتند از آبله پنگوئن (Penguin Pox) و آبله طاووس (Peacock Pox) هنوز در دست مطالعه هستند. سه شکل بیماری به صورت جلدی و دیفتریایی و گاهی اوقات سیستمیک در طیور دیده شده است. در حدود 232 نوع از پرندگان در 23 راسته موجود به طور طبیعی به بیماری آبله مبتلا می شوند (Bolte ALو همکارانش)

بیماری آبله طیور در مناطق مختلفی از جهان دیده شده است و این بیماری در نواحی شمالی قاره آمریکا به تازگی دیده شده است و گزارش های اخیز حاکی است که بیماری در بین پرندگان نواحی شمالی آمریکا آخرین رو به فزونی بوده است. انتقال ویروس تا حدودی به کندی صورت می گیرد و بیماری از طریق تماس مستقیم از طریق خوردن لاشه پرنده بیماری و یا تماس مستقیم بین پرنده بیمار با سالم و غیر مستقیم از طریق غذا و یا آب آلوده و یا استنشاق گرد و خاک حاوی ویروس صورت می گیرد. ویروس می تواند از خلال پوست و یا غشای مخاطی آسیب دیده وارد شود. این ویروس می تواند در پوسته های خشک و دلمه تا ماه ها و شاید تا سال ها زنده بماند. (Ciganovich EAو همکارانش 1999 و Ritchie BW1995).

در یک مرغ مینای جنگلی چینی لزیون های بیماری آبله در مناطق پردار و بدون پر نواحی مختلف پوست و همچنین داخل حفره دهان و همچنین غده Uropygialمشاهده گردید. کنجیدگی های داخل پلاسمایی مشخصه بیماری در تمامی سلول های تکثیر یافته زخم ها مشاهده شد. در این مطالعه ساختار ژنتیکی ویروس عامل مسبب بیماری در مرغ مینا مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که ویروس آبله مینا از لحاظ پلی ژنتیکی وابسته به ویروس آبله کبوتر بیشه (Wood Pigoen poxvirus) می باشد. در این گزارش برای اولین بار مشاهده شده است که ویروس آبله غده Uropygialرا درگیر ساخته است (Hsie YCو همکارانش 2005).

نشانه های بیماری

عفونت آبله توام با التهاب ملتحمه چشم، کراتیت، زخم قرنیه و ضایعات بر روی پلک چشم و زخم های پوستی مناحیه سر و منقار مینای گوشواره ای و مینای بالی مشاهده شده است. ترشح چشمی توام با آدم پلک ها اولین علایم بالینی در میناهای درگیر بود (Karpinski & Clubb 1986) به نظر می رسد که واگیری ناشی از ویروس آبله و تلفات در مینا کمتر از طوطی سانان باشد (Karpinski & Clubb 1986). در یک ایستگاه قرنطینه در ایالات متحده امریکا 57 قطعه از 434 قطعه (14%) مرغ مینا در زمان آزادسازی دارای ضایعات قابل تشخیص آبله روی پلک چشم، سر و در اطراف منقار بودند. بسیاری از میناها قبل از ورود به قرنطینه این ضایعات را داشته اند و این نشان دهنده وقوع عفونت در زادگاه اولیه آنها در مالزی بود. پرندگانی که بهبود یافتند دچار بدشکلی و از بین رفتن رنگدانه های پلک ها شدند (Karpinski & Clubb 1986).

ضایعات آبله در 6 قطعه از 15 قطعه (40%) مینای بالی (روتچیلد) در منطقه ای در نزدیک یک پارک جانور شناسی مورد توجه قرار گرفت. تصور می شود که سارهای آزاد منشاء ویروس برای این پرندگان در قفس بوده اند. مینا و سار متعلق به یک خانواده هستند، خانواده استروئیده ویروس آبله که سارهای آزاد را آلوده می کند برای میناها نیز عفونت زا تلقی می شود.

نشان داده شده است که برخی از سویه های ویروس آبله مینا برای ماکیان اهلی بسیار عفونت زا هستند، در حالی سایر انواع آبله ممکن است ماکیان را مبتلا نکنند. واکسن های آبله ماکیان، ماکیان را در برابر ویروس آبله مینا محافظت نمی کند.