طول و عرض و ارتفاع مناسب برای قفس مینا نباید کمتر از 60 سانتیمتر،و فاصله بین میله ها کمتر از 1/5 تا 2 سانتیمتر باشد.البته هرچه قفس بزرگتر باشد پرنده شما خوشحال تر خواهد بود.


شبکه سیمی(مفتولی):
این نکته حائز اهمیت است که یک صفحه شبکه ای مفتولی در قفس پرنده قرار داشه باشد تا روی آن راه برود و او را از کثیفی های کف قفس جدا کند.
نشیمنگاه:
شاخه های طبیعی برای پرنده بسیار مناسب و خوب است.اما از تمیز بودن شاخه قبل از اینکه آن را درون قفس پرنده قرار دهید اطمینان حاصل کنید.توصیه میشود تعداد کافی ودر سایز های متفاوت از این شاخه ها در قفس قرار داده شود تا مینای شما امکان پریدن به جلو و عقب را داشته باشد.به خاطر داشته باشید اگر قطر شاخه کم باشد منجر به رشت بی رویه ناخنهای مینا میشود. چوب مطمئن که معمولا برای نشیمنگاه استفاده میشود شاخه هایی هستند از درختان : سیب، سرخک، نارون، زبان گنجشک، صنوبر، درخت تبریزی، راش، غوشه، نوعی سپیدار، سیب ترشه و بید. همچنین شاخه های درختان مضر برای مینا عبارتند از: گیلاس، زردآلو،آلو، هلو یا شلیل. همه این درختان متعلق به گونه های پرونوس هستند که دارای گولیکوسیدهای سیانوری هستند واگر وارد معده شوند سیانور آزاد میکنند.

قفسه غذا:
بهتر است در قفس مینا قفسه ای مخصوص غذا قرار داد.به این ترتیب ظرف غذا یا خود غذا روی آن گذاشته می شود و همچنبن مینای شما از لبه آن برای بازی یا استراحت استفاده می کند.